هوا بس ناجوانمردانه سرد است...

الا ای برف!چه می ‏باری بر این دنیای ناپاکی؟ بر این دنیا که هر جایش رد پا از خبیثی است مبار ای برف! تو روح آسمان همراه خود داری تو پیوندی میان عشق و پروازی تو را حیف است باریدن به ایوان سیاهی‏ها تو که فصل سپیدی را سرآغازی مبار ای برف!

hoossein.0992وجودم از تمنای تو سرشار است   زمان در بستر شب خواب و بیدار است  هوا آرام شب خاموش راه آسمان ها باز   خیالم چون کبوترهای وحشی می کند پرواز فریدون مشیری